Mijn dochter is boos. Diep met haar hoofd in onze voorraadkast roept ze: “Mamma!” “Waar is die lekkere jam?!” Ze ontdekt net dat de bosbessenjam (die ze zo graag wilde maar moest wachten tot de aardbeienjam op was) weg is. Ik heb hem weggegeven. Toen ik vorige week ook de kast in dook om een tasje voor de weggeefkast te vullen om mee te nemen naar de kerk, besloot ik ‘schuldbewust’ deze ook in de tas te doen. Ik zou wel weer een andere kopen.

Maar, er is nu dus nog geen nieuwe. Wat stom! En ik snap haar wel want die andere jam was nu eindelijk op

Leermoment

Ik besluit er een leermoment voor haar van te maken en vertel haar hoe rijk we ons eigenlijk mogen rekenen. En meteen raakt het mijzelf en zit ik met tranen in m’n ogen aan de ontbijttafel. Als ik voor mijn voorraadkasten sta voel ik me zo dankbaar. We hebben genoeg te eten voor weken als het moet en producten die mijn voorkeur hebben. 

Een andere moeder zet op zondagavond misschien haar schaamte opzij, slapende kinderen achterlatend, hoopvol iets te vinden waar ze haar kinderen op maandag mee kan voeden. Ze komt hoop ik dan blij en dankbaar thuis met een tas vol eten door ons als gemeente gegeven. En ik hoop dat ze daarin de warmte van de kerk, het hart van God dat naar haar omziet, kan voelen.

De kast is leeg

Op de maandagavond na de zondag dat ik de kast weer een beetje gevuld had ben ik weer in de kerk en zet er weer iets neer. Ik zie dat alles wat ik de ochtend ervoor neer had gezet al weg is. Nu staat er alleen mijn pak fusilli van deze avond en wat babypotjes.

Vanavond staat er dus misschien wel iemand… een vader, moeder of in wat voor situatie dan ook, die hier bijna niks kan vinden. Hij vraagt zich misschien af hoe hij het dan weer voor elkaar krijgt om genoeg te eten te regelen voor hemzelf of zijn gezin.

Elk kerk-bezoek iets mee

Dat raakt me ook. Daarom besloot ik al een tijdje geleden er gewoonte van te maken elk bezoek aan de kerk iets uit mijn voorraadkast te plukken. Maar wat we er nu in zetten is niet genoeg. De kast is altijd mega snel weer leeg. Er wordt dus gebruik van gemaakt! Ik zag gisteren nog een appje doorgestuurd van iemand die al voor de 3e keer voor onze lege weggeefkast stond en hoopte eind vd week wel iets te vinden. Doe je met me mee als je iets kunt missen? Neem je iets mee voor ‘onze’, misschien wel ook ‘Gods weggeefkast’? Dan vullen we samen hoop ik niet alleen magen maar ook harten. Met hoop, met het besef dat er iemand naar hen omkijkt. 

Door Daisy Dijkstra.

Daisy is getrouwd met Wiebren, moeder van 3 kinderen. Ze geniet van mooie dingen maken met woorden, van mooie levenslessen, ontmoetingen met God en van kinderen. Ze is meestal druk met vanalles en nogwat maar geniet ook heel erg van een lekkere kop thee voor een houtvuurtje en schommelen in de hangmat als er een momentje rust is. Ze werkt sinds een paar weken voor Leprazending.

  1. Nynke schreef:

    Mooie oproep Daisy, wij vullen mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Inloggen
Nog geen lid? Wachtwoord vergeten?